تامل در قرآن

۱-إِيَّاكَ نَعْبُدُ –(خداوندا) تنها تو را مي‏پرستيم (5حمد)
2-إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ – (خداوندا) تنها از تو ياري ميجوئيم. ﴿5حمد﴾
3- ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ – اين كتاب با عظمتي است كه شك در آن راه ندارد، و مايه هدايت پرهيزكاران است. ﴿۲بقره﴾
*-«نشانه پرهیزکاران از نگاه قرآن: ایمان به غیب، اقامه نماز، انفاق میکنند، ایمان به پیامبر و پیامبران قبل، ایمان به آخرت، پرستش خدا» ﴿3و4 و21بقره﴾
4- الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً – آنكس كه زمين را بستر شما قرار داد و آسمان را همچون سقفي بر بالاي سر شما و از آسمان آبي فرو فرستاد﴿۲۲بقره﴾
5- الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ- پيمان خدا را پس از آن كه محكم ساختند، مي‏شكنند، و پيوندهائي را كه خدا دستور داده بر قرار سازند قطع مي‏نمايند، و در جهان فساد مي‏كنند، اينها زيانكارانند. ﴿۲۷بقره﴾
6- هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا- او خدائي است كه همه آنچه در زمين وجود دارد، براي شما آفريده. ﴿۲۹بقره﴾
7- وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا -و علم اسماء را همگي به آدم آموخت ﴿۳۱بقره﴾
8-وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ – و براي شما تا مدت معيني در زمين قرارگاه و وسيله بهره برداري است. ﴿۳۶بقره﴾
9- فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ – سپس آدم از پروردگار خود كلماتي دريافت داشت ﴿و با آنها توبه كرد﴾ و خداوند توبه او را پذيرفت، خداوند تواب و رحيم است. ﴿۳۷بقره﴾
10- فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ – هرگاه هدايتي از طرف من براي شما آمد كساني كه از آن پيروي كنند نه ترسي بر آنهاست و نه غمگين مي‏شوند. ﴿۳۸بقره﴾
11-اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ- نعمتهائي را كه به شما ارزاني داشتم به خاطر بياوريدو تنها از من بترسيد. ﴿۴۰بقره﴾
12- أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ – آيا مردم را به نيكي دعوت مي‏كنيد، اما خودتان را فراموش مي‏نمائيد با اينكه شما خودتان كتاب ﴿آسماني﴾ را مي‏خوانيد، آيا هيچ فكر نمي‏كنيد؟ ﴿۴۴بقره﴾
13- وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ – از صبر و نماز ياري جوئيد و اين كار جز براي خاشعان گران است. ﴿۴۵بقره﴾
14- اتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ – از آن روز بترسيد كه كسي به جاي ديگري مجازات نمي‏شود، و نه شفاعت پذيرفته مي‏شود و نه غرامت و بدل قبول خواهد شد و نه ياري مي‏شوند. ﴿۴۸بقره﴾
15- إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ – خداوند تواب و رحيم است. ﴿۵۴بقره﴾
16- سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ – به نيكوكاران پاداش بيشتري نيز خواهيم داد. ﴿۵۸بقره﴾
17- وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ – و مجددا گرفتار غضب پروردگار شدند، چرا كه آنها نسبت به آيات الهي كفر مي‏ورزيدند.﴿۶۱بقره﴾
18-مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ – آنها كه بخدا و روز رستاخيز ايمان آورده‏ اند و عمل صالح انجام داده‏ اند پاداششان نزد پروردگارشان مسلم است، و هيچگونه ترس و غمي براي آنها نيست. ﴿۶۲بقره﴾
19-فَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ- و اگر فضل و رحمت خداوند بر شما نبود از زيانكاران بوديد. ﴿۶۴بقره﴾
20-أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ – به خدا پناه مي‏برم از اينكه از جاهلان باشم! (67بقره)
21-فَافْعَلُوا مَا تُؤْمَرُونَ – آنچه به شما دستور داده شده انجام دهيد.(۶۸بقره)
22-صَفْرَاءُ فَاقِعٌ لَوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ – زرد يك دست كه رنگ آن بينندگان را شاد و مسرور سازد! (۶۹بقره)
23-وَاللَّهُ مُخْرِجٌ مَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ – و خداوند آنچه را مخفي داشته بوديد آشكار مي‏سازد. (۷۲بقره)
24-وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ – و آيات خود را به شما نشان مي‏دهد شايد درك كنيد. (۷۳بقره)
25-وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ – و خداوند از اعمال شما غافل نيست. (۷۴بقره)
26- أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ – خداوند از اسرار درون و برون آنان آگاه است (۷۷بقره)
27-وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ – و تنها به پندارهايشان دل بسته‏ اند! (۷۸بقره)
28-فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ – خداوند هرگز از پيمانش تخلف نمي‏ورزد. (۸۰بقره)
29-أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ -آنها اهل آتشند و جاودانه در آن خواهند بود. (۸۱بقره)
30- وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ – و آنها كه ايمان آورده‏ اند و اعمال صالح انجام داده‏ اند اهل بهشتند و هميشه در آن خواهند ماند. (۸۲بقره)
31-أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ -آيا به بعضي از دستورات كتاب آسماني ايمان مي‏آوريد و به بعضي كافر مي‏شويد؟!(۸۵بقره)
32-وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ – و خداوند از اعمال شما غافل نيست.(۸۵بقره)
33- فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكَافِرِينَ- لعنت خدا بر كافران باد! (۸۹بقره)
34- َلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ- براي كافران مجازاتي خوار كننده است. (۹۰بقره)
35- فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ -آرزوي مرگ كنيد اگر راست مي‏گوئيد. (۹۴بقره)
36-وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ – و خداوند به ستمگران آگاه است. (۹۵بقره)
37-وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ-و خداوند به اعمال آنها بينا است. (۹۶بقره)
38-فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْكَافِرِينَ – خداوند دشمن كافران است. (۹۸بقره)
39-لَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ -یقیناً نشانه‏ هاي روشني براي تو فرستاديم.(۹۹بقره)
40-يَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ -و همواره چیزی را می آموختند که براي آنان زيان داشت و نفعي نداشت، و مسلما مي‏دانستند هر كسي خريدار اين گونه متاع باشد بهره اي در آخرت نخواهد داشت و چه زشت و ناپسند بود آنچه خود را به آن مي‏فروختند اگر علم و دانشي مي‏داشتند! (۱۰۲بقره)
41- وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ – و براي كافران عذاب دردناكي است. (۱۰۴بقره)
42- وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ -وخداوند رحمت خود را به هر كس بخواهد اختصاص مي‏دهد، و خداوند صاحب فضل بزرگي است. (۱۰۵بقره)
43- أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ – آيا نمي‏داني كه خداوند بر هر چيز قادر است ؟ (۱۰۶بقره)
44- أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ -آيا نمي‏داني كه حكومت آسمانها و زمين از آن خدا است ؟(107بقره)
45-وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ-و جز خدا سرپرست و ياوري براي شما نيست. (۱۰۷بقره)
46-إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ – خداوند بر هر چيزي توانا است. (۱۰۹بقره)
47-وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ-هر كار خيري براي خود از پيش مي‏فرستيد، آن را نزد خدا خواهيد يافت، خداوند به اعمال شما آگاه است. (۱۱۰بقره)
48-بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ -آري كسي كه در برابر خداوند تسليم شود و نيكوكار باشد، پاداش او نزد پروردگارش ثابت است، نه ترسي بر آنها است و نه غمگين خواهند شد. (۱۱۲بقره)
49- وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ – چه كسي ستمكارتر از كساني است كه از بردن نام خدا در مساجد او جلوگيري مي‏كنند و سعي در ويراني آنها دارند، شايسته نيست آنان جز با ترس و وحشت وارد اين كانونهاي عبادت شوند، بهره آنها در دنيا رسوائي و در سراي ديگر عذاب عظيم است. (۱۱۴بقره)
50-فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ – پس به هر کجا رو کنید آنجا به سوی خداست. (115بقره)
51-إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ – یقیناً خداوند بسيار عطا کننده و داناست. (۱۱۵بقره)
52-بَلْ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ- بلكه آنچه در آسمانها و زمين است از آن او است.(116بقره)
53-كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ – همه در برابر او خاضعند. (۱۱۶بقره)
54-قَدْ بَيَّنَّا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ – تحقیقاً ما نشانه ها را برای اهل باور بیان کرده ایم﴿۱۱۸بقره﴾
55-قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى -بگو هدايت تنها هدايت الهي است. (۱۲۰بقره)
56-الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ- كساني كه كتاب آسماني، به آنها عطا کرده ایم آن را به طوری که شایسته آن است قرائت می کنند، اهل ایمان به آن هستند. (۱۲۱بقره)
57-مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ – كساني كه به آن کفر ورزند پس بدرستی که آنان زيانكارند. (۱۲۱بقره)
58-اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ – نعمتي را كه به شما ارزاني داشتم بياد بياوريد.(۱۲۲بقره)
59-أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ – شما را بر جهانيان برتري بخشيدم. (۱۲۲بقره)
60-وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ – از روزي بترسيد كه هيچكس به جاي ديگري جزا نمي‏بيند و هيچگونه عوضي از او قبول نمي‏گردد و شفاعت، او را سود نمي‏دهد و ياري نمي‏شوند. (۱۲۳بقره)
61-قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ – خداوند فرمود: پيمان من به ستمكاران نمي‏رسد. (۱۲۴بقره)
62-جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى – خانه كعبه را محل بازگشت و مركز امن و امان براي همه مردم قرار داديم و(فرمان دادیم) از مقام ابراهيم جایگاهی برای نماز انتخاب كنيد.(125بقره)
63-أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُود -خانه مرا براي طواف كنندگان و اعتکاف کنندگان و ركوع كنندگان و سجده گذران پاكيزه كنيد. (۱۲۵بقره)
64-مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ – آنها كه كافر شدند بهره كمي خواهيم داد، سپس آنها را به عذاب آتش مي‏كشانيم و چه بد سر انجامي دارند. (۱۲۶بقره)
65-إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ -زيرا تو توانای شکست ناپذیر و حكيمي. (۱۲۹بقره)
66-إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ – خداوند اين آئين پاك (اسلام) را براي شما برگزيده است و شما جز به آئين اسلام نميريد. (۱۳۲بقره)
67- لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ – اعمال آنها مربوط به خودشان بود و اعمال شما نيز مربوط به خود شما است، و هيچگاه مسئول اعمال آنها نخواهيد بود. (۱۳۴و 141بقره)
68-قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ –بگوئيد: ما به خدا ايمان آورده‏ ايم، و به آنچه بر ما نازل شده، و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و پيامبران اسباط بني اسرائيل نازل گرديد (و همچنين) آنچه به موسي و عيسي و پيامبران (ديگر) از طرف پروردگار داده شده است، و ما جدائي در ميان آنها قائل نمي‏شويم، و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم . (۱۳۶بقره)
69- فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ – خداوند دفع شر آنها را از شما مي‏كند و او شنونده و دانا است. (۱۳۷بقره)
70-صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ – رنگ خدائي (بپذيرند، رنگ ايمان و توحيد و اسلام) و چه رنگي از رنگ خدائي بهتر است ؟ و ما تنها عبادت او را مي‏كنيم. (۱۳۸بقره)
71-وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ – و اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شما است و ما با اخلاص او را پرستش مي‏كنيم.(۱۳۹بقره)
72-وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ – و چه كسي ستمگرتر از آن كس است كه گواهي و شهادت الهي را كه نزد او است كتمان كند و خدا از اعمال شما غافل نيست. (۱۴۰بقره)
73-قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ – بگو مشرق و مغرب از آن خدا است هر كس را بخواهد به راه راست هدايت مي‏كند.(142بقره)
74-جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا – شما را نيز امت ميانه‏ اي قرار داديم.(143بقره)
75-إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ – زيرا خداوند نسبت به مردم رحيم و مهربان است.(۱۴۳بقره)
76-فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ- پس روي خود را به جانب مسجد الحرام كن، و هر جا باشيد روي خود را به جانب آن بگردانيد.(144بقره)
77-وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ -و خداوند از اعمال آنها غافل نيست.(۱۴۴بقره)
78-لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ – اگر پس از دانشی که برایت آمده از خواسته های نامشروع آنها پیروی کنی، مسلما در آن صورت از ستمکاران خواهي بود. (۱۴۵بقره)
79-وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ- و مسلماً گروهی از آنان حق را در حالی که می دانند، پنهان می دارند.(۱۴۶بقره)
80- الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ – حق از طرف پروردگار تو است، بنابراين هرگز از ترديد كنندگان در آن مباش.(147بقره)
81- وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا – هر طايفه‏ اي قبله‏ اي دارد كه خداوند آن را تعيين كرده است.(148بقره)
82- أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ -و هر جا باشيد خداوند شما رابراي پاداش و كيفر در برابر اعمال نيك و بد در روز رستاخيز) حاضر مي‏كند زيرا خداوند بر هر كاري توانا است. (۱۴۸بقره)
83- وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ – از هر جا خارج شدي روي خود را به جانب مسجد الحرام كن، اين دستور حقي است از طرف پروردگار تو (149بقره)
84-وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ -و خداوند از كردار شما غافل نيست. (149بقره)
85- وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ -و از هر جا خارج شدي روي خود را به جانب مسجد الحرام كن، و هر جا بوديد روي خود را به سوي آن كنيد تا مردم جز ظالمان (كه دست از لجاجت بر نمي‏دارند) دليلي بر ضد شما نداشته باشند. (150بقره)
86-فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي – بنابراین از آنها نترسيد و از من بترسيد.(150بقره)
87-وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ- برای آن است که نعمت خود را بر شما تمام كنم تا هدايت شويد.(۱۵۰بقره)
88-كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ – همانگونه که رسولي در ميان شما از نوع خودتان فرستاديم که همواره آيات ما را بر شما می خواند، و شما را پاک و پاکیزه می كند، و كتاب و حكمت به شما می آموزد، و آنچه را نمي‏دانستيد به شما تعلیم می دهد.(151بقره)
89- فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ – پس مرا ياد کنید تا شما را ياد کنم. (152بقره)
90- إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ- زيرا خداوند با صابران است. (153بقره)
91-وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ – ولي شما نمي‏فهميد. (154بقره)
92- وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ – قطعا همه شما را با چيزي از ترس، گرسنگي، زيان مالي و جاني، و كمبود ميوه‏ ها آزمايش مي‏كنيم. (155بقره)
93- وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ – و بشارت ده به استقامت كنندگان. (155بقره)
*مشخصات صابران: آیه 156 و 157 سوره بقره.
94-الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ – آنها كه هر گاه مصيبتي به آنها رسد مي‏گويند: ما از آن خدا هستيم و به سوي او باز مي‏گرديم.(156بقره)
95-أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ – اينها همانها هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده و آنها هستند هدايت يافتگان.(157بقره)
96-إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا – صفا و مروه از شعائر و نشانه‏ هاي خدا است بنا بر اين كساني كه حج خانه خدا و يا عمره انجام مي‏دهند مانعي ندارد بر آن دو طواف كنند . (158بقره)
97-وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ – و كسی كه کار نيكی انجام دهدبدون تردید خداوند پاداش دهنده وداناست. (158بقره)
98-إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ – كساني كه دلائل روشن و وسيله هدايتي را كه نازل كرده‏ ايم بعد از آنكه در كتاب براي مردم بيان ساختيم كتمان مي‏كنند خدا آنها را لعنت مي‏كند و همه لعن كنندگان نيز آنها را لعن مينمايند. (159بقره)
99-إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ – مگر آنها كه توبه و بازگشت كردند و اصلاح نمودند و آنچه را كتمان كرده بودند آشكار ساختند كه من توبه آنها را مي‏پذيرم. (160بقره)
100-وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ – زیرا من بسیار توبه پذیر و مهربانم. (160بقره)
101-إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿۱۶۱﴾
كساني كه كافر شدند و در حال كفر از دنيا رفتند، لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آنها خواهد بود. (161بقره)
102-خَالِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ – هميشه در آن باقي مي‏مانند، نه در عذاب آنان تخفيف داده مي‏شود و نه مهلتي خواهند داشت. (162بقره)
103-وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ -خداي شما خداوند يگانه‏ اي است. (163 بقره)
104-لَا إِلَهَ إِلَّا -غير از او معبودي نيست. (163 بقره)
105-هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ- رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی. (163 بقره)
106-إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ -در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و شد شب و روز، و كشتيهائي كه در دريا به سود مردم در حركتند، و آبي كه خداوند از آسمان نازل كرده، و با آن زمين را پس از مرگ زنده نموده و انواع جنبندگان را در آن گسترده و (همچنين) در تغيير مسير بادها و ابرهائي كه در ميان زمين و آسمان معلقند، نشانه‏ هائي است براي مردمي كه عقل دارند و مي‏انديشند. (164بقره)
107-أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ – عذاب خدا بسیار سخت است. (۱۶۵بقره)
108-وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ -و آنها را از عذاب آتش جهنم نجات نباشد. (۱۶۷بقره)
109-إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ-محققاً شیطان از برای شما دشمن آشکاری است. (۱۶۸بقره)
110-إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ -او(شیطان) شما را فقط به بديها و انحرافات فرمان مي‏دهد.(169بقره)
111-وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ-(وشیطان دستور مي‏دهد) آنچه را كه نمي‏دانيد به خدا نسبت دهيد(۱۶۹بقره)
112- إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ -اگر او را پرستش مي‏كنيد(۱۷۲بقره)
113- فإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ – محققاً خدا در حق خلق آمرزنده و مهربان است.(173بقره)
114- لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ -نيكوکاری اين نيست روی به جانب مشرق یا مغرب كنيد.(177بقره)
• مشخصات نیکوکاران: آیه 177 سوره بقره.
115-وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ -لیکن نيكوکار کسي است كه به خدا و روز رستاخيز و فرشتگان و كتاب آسماني و پيامبران ايمان آورد و مال خود را در راه دوستی خدا به خويشان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان انفاق مي‏كنند، نماز را بر پا ميدارند، و زكات را مي‏پردازند و به عهد خود به هنگامي كه عهد بستند وفا مي‏كنند، و در کارزار و سختی ها صبور و شکیبا باشد و به وقت رنج وتعب صبرپیشه کند، کسانی که به این اوصاف آراسته اند انها به حقیقت، راستگویان عالم و آنها پرهیزکارانند. (177بقره)
116-وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ – اي صاحبان خرد براي شما در قصاص حيات و زندگي است(179بقره)
117-إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ – همانا خداوند شنوا و دانا است.(181بقره)
119-إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ-خداوند آمرزنده و مهربان است.(182بقره)
120- فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ- هر كسي بر نیکی بیفزاید این رفتار بسیار برای او بهتر است. (184بقره)
121-وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ – و روزه داشتن براي شما بهتر است اگر بدانيد.(184بقره)
122-شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ- ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده است.(185بقره)
123- هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ – (قرآن) برای هدایت بشر و برای راهنمایی و وسیله تشخیص حق از باطل است.(185بقره)
124-فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ – پس هر کس از شما که این ماه (رمضان) را دریابد باید روزه بگیرد.(185بقره)
125- وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ -و خداوند را به عظمت یاد کنید برای اینکه شما را هدایت کرده، باشد که شکرگزار گردید. (185بقره)
126- وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ – و هنگامي كه بندگان من از تو درباره من سؤ ال كنند بگو؛ من نزديكم. (186بقره)
127-أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ – دعاي دعا كننده را به هنگامي كه مرا مي‏خواند پاسخ مي‏گويم.(186بقره)
128-فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ- پس آنها بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان بياورند باشد تا به سعادت راه يابند.(186بقره)
129-هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ -آنها (همسرانتان) برای شما (همچون) لباسند و شما برای آنها (همچون) لباس.(187بقره)
130-كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ -خداوند اين چنين آيات خود را براي مردم روشن مي‏سازد، باشد كه پرهيزگار گردند.(187بقره)
131-وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ- مال يكديگر را به باطل و ناحق مخورید و کار را به محاکمه قاضیان نیفکنید (که بوسیله رشوه و زور) پاره ای مال مردم را بخورید با اینکه شما بطلان دعوی خود می دانید.(188بقره)
132- يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ -درباره «هلالهاي ماه» از تو سؤ ال مي‏كنند، بگو: آنها بيان اوقات عبادات حج و معاملات مردم است.(189بقره)
133-وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا -و نیکوکاری بدان نیست که از پشت دیوار به خانه در آیید.(189بقره)
134-وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ -و نیکوئی آن است که پارسا باشید و به هر کار از راه آن داخل شوید و تقوی پیشه کنید باشد که رستگار شوید. (189بقره)

135- وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ -و در راه خدا، با كساني كه با شما مي‏جنگند، نبرد كنيد.(190بقره)
136-وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ -و از حد تجاوز نكنيد، كه خدا تعدي كنندگان را دوست نمي‏دارد.(190بقره)
137- وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ -و آنها را (بتپرستاني كه از هيچ گونه جنايتي ابا ندارند) هر كجا يافتيد، به قتل برسانيد! و از آنجا كه شما را بيرون ساختند (مكه)، آنها را بيرون كنيد.(191بقره)
138-وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ- و فتنه از كشتار هم بدتر است. (191بقره)
139-وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ -و با آنها، در نزد مسجد الحرام جنگ نكنيد! مگر اينكه در آن جا با شما بجنگند. پس اگر (در آن جا) با شما پيكار كردند، آنها را به قتل برسانيد! چنين است جزاي كافران.(191بقره)
140- فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ -پس اگر دست (از شرک و ستم) بدارند، از آنها درگذرید که خداوند آمرزنده و مهربان است.(192بقره)
141- وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ -و با کافران جهاد كنيد! تا فتنه و فساد برطرف شود و همه را آیین دین خدا باشد و اگر از فتنه و جنگ دست کشیدند (با آنها عدالت کنید که) ستم جز بر ستمکاران روا نیست.(193بقره)
142- الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ -ماههای حرام را در مقابل ماههای حرام قرار دهید که اگر حرمت آن نگاه نداشته و با شما قتال کنند شما نیز قصاص کنید، پس هر كس به شما تجاوز كرد، همانند آن بر او تعدي كنيد! و از خدا بپرهيزيد و بدانيد خدا با پرهيزكاران است.(194بقره)
143- وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ -و در راه خدا، انفاق كنيد.(195بقره)
144-وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ – و (با ترك انفاق) خود را به دست خود، به هلاكت نيفكنيد.(195بقره)
145-وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ -نيكي كنيد! كه خداوند، نيكوكاران را دوست مي‏دارد.(195بقره)
146- اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ -بدانید که عذاب خدا سخت است.(196بقره)
147- وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ -و آنچه از كارهاي نيك انجام دهيد، خدا آن را مي‏داند.(197بقره)
148- وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى -و زاد و توشه تهيه كنيد، كه بهترين زاد و توشه، پرهيزكاري است.(197بقره)
149-وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ-و از من به پرهيزيد اي خردمندان .(197بقره)
150- فَاذْكُرُوا اللَّهَ-خدا را یاد کنید. (198بقره)
151- وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ- او را ياد كنيد همان طور كه شما را هدايت نمود.(198بقره)
152- وَإِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ- قطعا شما پيش از اين، از گمراهان بوديد. (۱۹۸بقره)
153- وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ -و از خداوند، آمرزش بطلبيد.(199بقره)
154-إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ -همانا خدا آمرزنده مهربان است.(199بقره)
155- أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا -آنها از كار (و دعاي) خود، نصيب و بهره‏ اي دارند.(202بقره)
156-وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ- ، و خداوند، سريع الحساب است.(202بقره)
157- وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ -و خدا را در روزهاي معيني ياد كنيد.(203بقره)
158-وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ -و بدانيد شما به سوي او محشور خواهيد شد.(203بقره)
159-وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ – و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه مي‏گيرند.(204بقره)
160- وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ -خدا فساد را دوست نمي‏دارد.(205بقره)
161-وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ-بعضي از مردم جان خود را به خاطر خشنودي خدا مي‏فروشند.(207بقره)
162-وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ -و خداوند نسبت به بندگان مهربان است. (207بقره)
163- يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً -اي كساني كه ايمان آورده‏ ايد، همگي در صلح و آشتي در آييد.(208بقره)
164-َلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ- از گامهاي شيطان، پيروي نكنيد.(208بقره)
165- إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ-همانا او(شیطان) دشمن آشكار شماست.(۲۰۸بقره)
166- أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ -همانا خداوند، توانا و حكيم است. (۲۰۹بقره)
167- وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ-و همه كارها به سوي خدا باز مي‏گردد. (۲۱۰بقره)
168- كَمْ آتَيْنَاهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ- چه اندازه نشانه‏ هاي روشن به آنها داديم ؟(211بقره)
169- وَمَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ-و كسي كه نعمت خدا را، پس از آنكه به سراغش آمد، تبديل كند (در مسير خلاف به كار گيرد، گرفتار عذاب شديد الهي خواهد شد) كه خداوند شديد العقاب است. (۲۱۱بقره)
170- زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا- زندگي دنيا براي كافران زينت داده شده است(212بقره)
171- وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ -وپرهيزكاران در قيامت بالاتر از آنان هستند.(212بقره)
172-وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ- و خداوند، هر كس را بخواهد بدون حساب روزي مي‏دهد. (۲۱۲بقره)
173- كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً- مردم (در آغاز) يك دسته بودند.(213بقره)
174-فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ- خداوند، پيامبران را برانگيخت، تا مردم را بشارت و بيم دهند.(213بقره)
175-وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ -و خداوند، با آنها نازل کردكتاب آسماني، كه به سوي حق دعوت مي‏كرد، تا در ميان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داوري كند.(213بقره)
176- فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ -خداوند، آنهايي را كه ايمان آورده بودند، به حقيقت آنچه مورد اختلاف بود، به فرمان خودش، رهبري نمود.(213بقره)
177-وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ – و خدا، هر كس را بخواهد، به راه راست هدايت مي‏كند.(213بقره)
178- أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ -آيا گمان كرديد داخل بهشت مي‏شويد، بي آنكه حوادثي همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟(214بقره)
179-مَتَى نَصْرُ اللَّهِ -ياري خدا كي خواهد آمد؟(214بقره)
180-أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ -آگاه باشيد، ياري خدا نزديك است.(214بقره)
181- قُلْ مَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ -بگو: «هر خير و نيكي كه انفاق مي‏كنيد، بايد براي پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و مستمندان و درماندگان در راه باشد.(215بقره)
182-وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ -و هر كار خيري كه انجام دهيد، خداوند از آن آگاه است. (215بقره)
183-وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ -چه بسا چيزي را خوش نداشته باشيد، حال آنكه خير شما در آن است.(216بقره)
184-وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ- و يا چيزي را دوست داشته باشيد، حال آنكه شر شما در آن است.(216بقره)
185-وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ- و خدا مي‏داند، و شما نمي‏دانيد.(216بقره)
186- قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ-جنگ درماه حرام گناهی بزرگ است.(216بقره)
187- وَصَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ- (در ماه های حرام) جلوگيري از راه خدا و كفر ورزيدن نسبت به او و هتك احترام مسجد الحرام، و اخراج ساكنان آن، نزد خدا گناه بزرگتری است.(217بقره)
188-وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ-و ايجاد فتنه، حتي از قتل بالاتر است.(217بقره)
189-وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا -و مشركان، پيوسته با شما مي‏جنگند، تا اگر بتوانند شما را از آيينتان برگردانند.(217بقره)
190-مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ – كسي كه از آيينش برگردد، و در حال كفر بميرد، تمام اعمال نيك (گذشته) او، در دنيا و آخرت، بر باد مي‏رود، و آنان اهل دوزخند، و هميشه در آن خواهند بود. (217بقره)
191- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ -كساني كه ايمان آورده و كساني كه هجرت كرده و در راه خدا جهاد نموده‏ اند، آنها اميد به رحمت پروردگار دارند و خداوند آمرزنده و مهربان است. (218بقره)
192-كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ -اين چنين خداوند آيات خود را براي شما روشن مي‏سازد، شايد انديشه كنيد.(219بقره)
193-وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ -خداوند، مفسدان را از مصلحان، باز مي‏شناسد.(220بقره)
194-وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ -و اگر خدا بخواهد، شما را به زحمت مي‏اندازد.(220بقره)
195-إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ- همانا خداوند توانا و حكيم است.(220بقره)
196- أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ- آنها(مشرکان) دعوت به سوي آتش مي‏كنند.(221بقره)
197-وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ- و خدا دعوت به بهشت و آمرزش به فرمان خود مي‏نمايد.(221بقره)
198-يُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ – خداوند آيات خويش را براي مردم روشن مي‏سازد، شايد متذكر شوند.(۲۲۱بقره)
199- إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ – همانا خداوند، توبه كنندگان را دوست دارد، و پاكان را دوست دارد. (۲۲۲بقره)
200-قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ- اثر نیکی برای خود، از پیش بفرستید.(223بقره)
201-اتَّقُوا اللَّهَ -از خدا بپرهيزيد.(223بقره)
202-اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلَاقُوهُ-بدانيد خدا را ملاقات خواهيد كرد.(223بقره)
203-بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ – به مومنان، بشارت ده.(223بقره)
204- وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ -و خداوند شنوا و داناست. (۲24بقره)
205- لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ- خداوند شما را به خاطر سوگندهايي كه بدون توجه ياد مي‏كنيد، مؤ اخذه نخواهد كرد.(225بقره)
206-وَلَكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ -اما به آنچه دلهاي شما كسب كرده، (و سوگندهايي كه از روي اراده و اختيار، ياد مي‏كنيد،) مؤ اخذه مي‏كند.(225بقره)
207-اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ -خداوند، آمرزنده و بردبار است.(225بقره)
208-وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ-کسانی که از احکام خداوند سرپیچی می کنندآنها خود به حقیقت ستمکارند.(229بقره)
209- وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ -و به ياد بياوريد نعمت خدا را بر خود، و كتاب آسماني و علم و دانشي كه بر شما نازل كرده، و شما را با آن، پند مي‏دهد! و از خدا بپرهيزيد و بدانيد خداوند از هر چيزي آگاه است.(231بقره)
210-اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ- بدانيد خدا، به آنچه انجام مي‏دهيد، بيناست.(233بقره)
211-اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنْفُسِكُمْ- بدانيد خداوند آنچه را در دل داريد، مي‏داند. (235بقره)
212-فَاحْذَرُوهُ -از مخالفت خداوند بپرهيزيد.(235بقره)
213-اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ-بدانيد خداوند، آمرزنده و بردبار است.(235بقره)
214-أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى-اگر ببخشید و درگذرید، به تقوا و خداپرستی نزدیکتر است.(237بقره)
215- إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ -همانا خداوند به آنچه انجام مي‏دهيد، بيناست. (۲۳۷بقره)
216- فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ -پس آنگاه که ایمن شدید خدا را یاد کنید.(239بقره)
217- اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ-خداوند توانا و حکیم است.(240بقره)
218- يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ -خداوند آيات خود را براي شما شرح مي‏دهد، شايد انديشه كنيد.(242بقره)
219- إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ-همانا خداوند نسبت به مردم احسان مي‏كند، ولي بيشتر مردم شكر بجا نمي‏آورند.(243بقر)
220- أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ- بيشتر مردم شكر بجا نمي‏آورند.(243بقره)
221-وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ -و بدانيد خداوند، شنوا و داناست.(244بقره)
222- مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً -کیست که به خداوند وام دهد، وامی نیکو تا خداوند آن را برای او چندین برابر بیافزاید.(245بقره)
223-وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ – و خداوند (روزي بندگان را) محدود و گسترده مي‏سازد.(245بقره)
224-وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ – و به سوی خداوند بازگردانده می شوید.(245بقره)
225- وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ– و خداوند (فرماندهی و رهبری) ملکش را به هر کس بخواهد می بخشد.(247بقره)
226-وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ- و خداوند(احسانش) وسیع و (به لیاقت و توانایی های افراد) آگاه است.(247بقره)
227-إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ -همانا خداوند شما را آزمایش می کند.(249بقره)
228-كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ -چه بسيار گروههاي كوچكي كه به فرمان خدا، بر گروههاي عظيمي پيروز شدند.(249بقره)
229- وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ- و خداوند با صابران (و استقامت كنندگان) است.(249بقره)
230- فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ – سپس به اذن خدا، سپاه دشمن را در هم شکستند.(251بقره)
231-وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ و خداوند، حكومت و دانش را به او بخشيد، و از آنچه مي‏خواست به او تعليم داد.(251بقره)
232-وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ و اگر خداوند، بعضي از مردم را به وسيله بعضي ديگر دفع نمي‏كرد، زمين را فساد فرا مي‏گرفت.(251بقره)
233-وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ -ولی خداوند نسبت به جهانيان، لطف و احسان دارد.(251بقره)
234- تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ -اينها، آيات خداست كه به حق، بر تو مي‏خوانيم.(252بقره)
235-وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ- و به عيسي بن مريم، نشانه‏ هاي روشن داديم، و او را با روح القدس (جبرئیل) تاييد نموديم.(253بقره)
236-وَلَكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ – ولی خداوند آنچه را اراده کند انجام می دهد (و اراده حکیمانه ی خداوند بر آزاد گذاردن مردم است).(253بقره)
237- وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ -و كافران همان ستمگران هستند.( هم به خود ستم می کنند و هم به دیگران).(254بقره)
238-اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا – جز الله معبودی نیست.(255بقره)
239-هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ -او زنده و برپادارنده است.(255بقره)
240-لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ -نه خوابی سبک اورافرا می گیرد و نه خوابی سنگین.(255بقره)
241-لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ -آنچه در آسمان و زمین است از آن اوست.(255بقره)
242-مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ-کیست آنکه جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند.(255بقره)
243-يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ -گذشته و آینده آنان را می داند.(255بقره)
244-وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ -و به چیزی از علم او احاطه پیدا نمی کند مگر به مقداری که او بخواهد.(255بقره)
245-وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ -کرسی (علم و قدرت) او آسمان ها و زمین را در بر گرفته.(255بقره)
246-وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا-نگهداری آن دو(زمین و آسمانها) بر او سنگین نیست.(255بقره)
247-وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ – و او والا و بزرگ است.(255بقره)
248-لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ -در(پذیرش) دین اکراهی نیست.(256بقره)
249-قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ -همانا راه رشد از گمراهی روشن شده است.(256بقره)
250-فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انْفِصَامَ لَهَا -پس هر که به طاغوت کافر شود و به خداوند ایمان آورد، قطعا به دستگیره محکمی دست یافته، که گسستنی برای آن نیست.(256بقره)
251-وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ – وخداوند شنوای دانا است.(256بقره)
252-اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا -خداوند دوست و سرپرست مومنان است.(257بقره)
253-يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ-آنها (مومنان) را از تاریکی ها بیرون و به سوی نور می برد.(257بقره)
254- وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ -لکن سرپرستان کفار،طاغوت ها هستند.(257بقره)
255-يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ -آنها (کافران) را از نور به تاریکی ها سوق می دهند.(257بقره)
256-أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ- آنها اهل آتشند و همانان همواره در آن خواهند بود.(257بقره)
257-رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ -خداي من آن كسي است كه زنده مي‏كند و مي‏ميراند.(258بقره)
258-فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ -خداوند، خورشيد را از افق مشرق مي‏آورد.(258بقره)
259-وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ-و خداوند، قوم ستمگر را هدايت نمي‏كند.(258بقره)
260-أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ -خدا بر هر كاري توانا است.(259بقره)
261-أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ -همانا خداوند قادر و حكيم است.(260بقره)
262-مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ -مثل كساني كه اموال خود را در راه خدا انفاق مي‏كنند، همانند بذري است كه هفت خوشه بروياند و در هر خوشه يكصد دانه باشد.(261بقره)
263-وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ-و خداوند آن را براي هر كس بخواهد (و شايستگي داشته باشد) دو يا چند برابر مي‏كند و خدا (از نظر قدرت و رحمت،) وسيع و (به همه چيز) داناست.(261بقره)
264-الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنْفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ -كساني كه اموال خود را در راه خدا انفاق مي‏كنند، سپس به دنبال انفاقي كه كرده‏ اند، منت نميگذارند و آزاري نميرسانند، پاداش آنها نزد پروردگارشان )محفوظ) است، و نه ترسي دارند، و نه غمگين مي‏شوند.(262بقره)
265- قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى- گفتار پسنديده (با نيازمندان)، و عفو (و گذشت از خشونتهاي آنها)، از بخششي كه آزاري به دنبال آن باشد، بهتر است.(263بقره)
266-وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ- و خداوند، بي نياز و بردبار است.(263بقره)
267- يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذَى كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا -اي كساني كه ايمان آوردهايد! بخششهاي خود را با منت و آزار، باطل نسازيد! همانند كسي كه مال خود را براي نشان دادن به مردم، انفاق مي‏كند، و به خدا و روز رستاخيز، ايمان ندارد، پس مثال او همچون مثل قطعه سنگ صافی است كه بر آن، (قشر نازكي از) خاك باشد، (و بذرهايي در آن افشانده شود) پس رگباری به آن رسد (و همه خاكها و بذرها را بشويد) و آن سنگ را صاف (و خالي از خاك و بذر) رها كند.(264بقره)
268-لَا يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا- آنها (ریا کاران) از كاري كه انجام داده‏ اند، هیچ بهره ای نمی برند.(264بقره)
269-وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ- و خداوند، گروه كافران را هدايت نميكند.(264بقره)
270- وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ -و (كار) كساني كه اموال خود را براي خشنودي خدا، و تثبيت (ملكات انساني در) روح خود، انفاق مي‏كنند، همچون باغي است كه در نقطه بلندي باشد، و بارانهاي درشت به آن برسد، (و از هواي آزاد و نور آفتاب، به حد كافي بهره گيرد،) و ميوه خود را دو چندان دهد (كه هميشه شاداب و با طراوت است).(265بقره)
271-وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ-و خداوند به آنچه انجام مي‏دهيد، بیناست.(265بقره)
272- أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ – آيا كسي از شما دوست دارد كه باغي از درختان خرما و انگور داشته باشد كه از زير درختان آن، نهرها بگذرد، و براي او در آن (باغ)، از هر گونه ميوهاي وجود داشته باشد، در حالي كه به سن پيري رسيده و فرزنداني (كوچك و) ضعيف دارد، (در اين هنگام،) گردبادي (كوبنده)، كه در آن آتش (سوزاني) است، به آن برخورد كند و شعله ور گردد و بسوزد؟! (همين طور است حال كساني كه انفاقهاي خود را، با ريا و منت و آزار، باطل مي‏كنند).(266بقره)
273- كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ- اين چنين خداوند آيات خود را براي شما آشكار مي‏سازد، شايد بينديشيد (و با انديشه، راه حق را بيابيد.(266بقره)
274-أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ-از پاكيزه ترین چیزهایی که بدست آورده اید و از آنچه از ما برای شما از زمين رویانیده ایم، انفاق كنيد! و براي انفاق، به سراغ قسمتهاي ناپاك (وپست) نرويد، در حالي كه خود شما هم حاضر نيستيد آنها را بپذيريد، مگر از روي اغماض (و ناچاری).(267بقره)
275- وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ-و بدانيد که خداوند، بي نياز و ستوده است.(267بقره)
276- الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ-شيطان(به هنگام انفاق)، شما را از فقر و تهيدستي بیم مي‏دهد.(268بقره)
277-وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ – (شیطان) شما را به فحشا و زشتی فرا می خواند.(268بقره)
278-وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا – و خداوند از جانب خود به شما وعده آمرزش و فزونی می دهد.(268بقره)
279-وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ-و خداوند وسعت بخش داناست.(268بقره)
280- يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ –(خداوند)حکمت و بینش را به هر کس بخواهد (وشایسته ببیند) می دهد.(269بقره)
281-وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا -و به هر کس حکمت داده شود، همانا خیری فراوان به او داده شده است.(269بقره)
282وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ –وجز خردمندان متذکر نمی گردند.(269بقره)
283- وَمَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ -و هر چيز را كه انفاق مي‏كنيد، يا (اموالي را كه) نذر كرده ايد (در راه خدا انفاق كنيد)، خداوند آنها را مي‏داند. (270بقره)
284-وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ- و ستمگران ياوري ندارند.(270بقره)
285- إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ- اگر صدقات را آشكارا بدهید، پس آن کار خوبی است.(271بقره)
286-وَإِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئَاتِكُمْ -و اگر آنها (صدقات) را مخفي ساخته و به نيازمندان بدهيد، پس این براي شما بهتر است و قسمتي از گناهان شما را مي زداید.(271بقره)
287-وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ -و خداوند به آنچه انجام مي‏دهيد، آگاه است.(271بقره)
288-وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ-ولی خداوند هر که را بخواهد (و شایسته باشد) هدایت می کند.(272بقره)
289-وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ -و آنچه را از خوبی ها انفاق کنید، به نفع خودتان است.(272بقره)
290-وَمَا تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ- و جز برای کسب رضای خدا انفاق نکنید.(272بقره)
291-وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ – و (پاداش) آنچه از خوبی ها انفاق کنید به طورکامل به شما داده خواهد شد.(272بقره)
292-وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ-و بر شما ستم نخواهد شد.(272بقره)
293- لِلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيمَاهُمْ لَا يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ – (انفاق شما باید) برای نيازمنداني باشد كه در راه خدا، محصور شده اند، (به خاطر دین خدا، از وطن آواره و یا در جبهه های جهاد هستند) و توان حرکت و سفر در زمین را (برای تامین هزینه زندگی و یا کسب سرمایه برای تجارت) ندارند. و از شدت عفاف و آبروداری، شخص بی اطلاع آنها را غنی می پندارد، اما تو آنها را از سیما و چهره هایشان می ناسی. آنان هرگز با اصرار از مردم چیزی نمی خواهند و هر چیز نیکو و خیری را (به این افراد) انفاق کنید. پس قطعاً خداوند به آن آگاه است.(273بقره) (خصوصیات نیازمندانی که باید به آنها انفاق کرد)
294- الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ -آنها كه اموال خود را، شب و روز، پنهان و آشكار، انفاق مي‏كنند، مزدشان نزد پروردگارشان است، نه ترسي بر آنهاست، و نه غمگين مي‏شوند.(274بقره)
295- الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَى فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ -كساني كه ربا مي‏خورند، (در قيامت از قبرها) بر نمي‏خيزند مگر مانند كسي كه بر اثر تماس شيطان، آشفته و ديوانه شده (نمي‏تواند تعادل خود را حفظ كند، گاهي زمين مي‏خورد، گاهي بر مي‏خيزد).اين (آسیب) به خاطر آن است كه گفتند: داد و ستد نیز مانند ربا است. در حالي كه خدا بيع (خرید و فروش) را حلال كرده، و ربا را حرام کرده است. و اگر كسي اندرز الهي به او رسد، و (از ربا خواري) خودداري كند، سودهايي كه در سابق (قبل از نزول حكم تحريم) به دست آورده، مال اوست، و كار او به خدا واگذار مي‏شود، اما كساني كه (دوباره به رباخواری) باز گردند، آنان اهل آتش خواهند بود ودر آن جاودانه مي مانند.(275بقره)
296- يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا -خداوند، ربا را نابود مي‏كند.(276بقره)
297-وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ-(خداوند) وصدقات را افزایش می دهد.(276بقره)
298-وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ -و خداوند هيچ انسان ناسپاس گنهكاري را دوست نمي‏دارد.(276بقره)
299- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ -كساني كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند و نماز را بر پا داشتند و زكات را پرداختند، اجرشان نزد پروردگارشان است، و نه ترسي بر آنهاست، و نه غمگين مي‏شوند.(277بقره)
300-يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ -اي كساني كه ايمان آورده‏ ايد! تقوای الهی پیشه کنید و آنچه را از (مطالبات) ربا باقي مانده است، رها كنيد، اگر ايمان داريد.(278بقره)
301-فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ-اگر (چنين) نکردید (ترک ربا)، (بدانيد که) اعلان جنگ با خدا و رسولش داده اید و اگر توبه كنيد، (اصل) سرمايه‏ هاي شما از آن خودتان است (و در این صورت) نه ستم مي‏كنيد و نه بر شما ستم مي‏شود.(279بقره)
302-وَإِنْ كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ – و اگر (بدهكار،) قدرت پرداخت نداشته باشد، او را تا هنگام توانايي، مهلت دهيد.(280بقره)
303-وَأَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ –(درصورتی که بدهکار واقعاً توان پرداخت را ندارد) اگر ببخشید برای شما بهتر است، اگر (نتایج آنرا) بدانید.(280بقره)
304-وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ -و از روزي بپرهيزيد (و بترسيد) كه در آن روز، شما را به سوي خدا باز مي‏گردانند.(281بقره)
305-ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ -سپس هر كس (جزای) آنچه را کسب کرده، بدون کم و کاست داده می شود و به آنان ستمی نمی رود. (281بقره)
306-يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ -اي كساني كه ايمان آورده‏ ايد! هنگامي كه بدهي مدت داري (بر اثر وام يا معامله) به يكديگر پيدا كنيد، آنرا بنويسيد.(282بقره)
307-وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ- و بايد نويسنده‏ اي از روي عدالت، (سند را) بنويسد.(282بقره)
308-وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ- و كسي كه قدرت بر نويسندگي دارد، نبايد از نوشتن خودداري كند، همانطور كه خدا به او تعليم داده است.(282بقره)
309-فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ -پس بايد او بنويسد، و آن كس كه حق بر عهده اوست، بايد املا كند، و از خدا كه پروردگار اوست بپرهيزد، و چيزي را فروگذار ننمايد! و اگر كسي كه حق بر ذمه اوست، سفيه يا (از نظر عقل) ضعيف و یا (به جهت لال بودن) توانایی بر املا كردن ندارد، بايد ولي او (بجاي او) با رعايت عدالت(مقدار و مدت بدهی را ) املا كند.(282بقره)
310-وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ -و دو نفر از مردان را (بر اين حق) شاهد بگيريد.(282بقره)
311-فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا -و اگر دو مرد نبودند، يك مرد و دو زن، از كساني كه مورد رضايت و اطمينان شما هستند، انتخاب كنيد! (و اين دو زن، بايد با هم شاهد قرار گيرند،) تا اگر يكي انحرافي يافت، ديگري به او ياد آوري كند.(282بقره)
312-وَلَا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ -و شهود نبايد به هنگامي كه آنها را (براي شهادت) دعوت مي‏كنند، خودداري نمايند. و از نوشتن (بدهي های) کوچک یا بزرگ مدت دار، ملول نشوید(هر چه باشد بنويسيد).(282بقره)
313-ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلَّا تَرْتَابُوا -اين در نزد خدا به عدالت نزديك تر و براي ادای شهادت استوارتر و براي جلوگيري از ترديد و شك بهتر مي‏باشد.(282بقره)
314-إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا -مگر اينكه داد و ستد نقدي باشد كه بين خود، دست به دست مي‏كنيد در اين صورت، گناهي بر شما نيست كه آن را ننويسيد.(282بقره)
315-وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ -وهنگامي كه خريد و فروش (نقدي) مي‏كنيد،(باز هم) شاهد بگيريد! و نبايد به نويسنده و شاهد، (به خاطر حقگويي،) زياني برسد.(282بقره)
316-وَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ -و اگرچنین کنید از فرمان خداوند خارج شده اید.(282بقره)
317-وَاتَّقُوا اللَّهَ – و از خدا بپرهیزید.(282بقره)
318-وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ -و خداوند (راه درست زندگی را) به شما تعلیم می دهد.(282بقره)
319-وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ -و خداوند بر هر چيزی داناست.(282بقره)
320-وَإِنْ كُنْتُمْ عَلَى سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ -و اگر در سفر بوديد و نويسنده‏ اي نيافتيد، وثیقه ای بگيريد.(283بقره)
321-فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ -و اگر به يكديگر اطمينان داشتید(وثیقه لازم نيست) و كسي كه امين شمرده شده، امانت (و بدهي خود را به موقع) بپردازد، و از خدايي كه پروردگار اوست پروا کند.(283بقره)
322-وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ -و شهادت را کتمان نکنید.(283بقره)
323-وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ -هر کس شهادت را کتمان کند پس بی شک قلبش گناهکار است
324-وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ -و خداوند به آنچه انجام مي‏دهيد داناست.(283بقره)
325-لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ – آنچه در آسمانها و زمين است، تنها از آن خداست. و (از اين رو) اگر آنچه را در دل داريد، آشكار سازيد يا پنهان، خداوند شما را بر طبق آن، محاسبه مي‏كند.(284بقره)
326-فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ – پس(خداوند) هر كس را بخواهد (و شايستگي داشته باشد) مي‏بخشد و هر كه را بخواهد (و مستحق باشد) مجازات مي‏كند.(284بقره)
327-وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ- و خداوند بر هر چيزی توانا است.(284بقره)
328-آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ -پيامبر، به آنچه از سوي پروردگارش بر او نازل شده، ايمان آورده است.(285بقره)
329-كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا – و همه مؤمنان (نيز)، به خدا و فرشتگان او و كتابها (ی آسمانی) و فرستادگانش ايمان دارند و می گویند: ما ميان هيچ يك از پيامبران او فرق نمي‏گذاريم (و به همگی ايمان داريم). و گفتند: ما (ندای حق را) شنيديم و اطاعت كرديم.(285بقره)
330-لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا- خداوند هيچ كس را، جز به اندازه توانايي اش، تكليف نمي‏كند.(286بقره)
331-لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ -هر کس آنچه از کارها (ی نيك) انجام دهد به سود خود انجام داده و آنچه از كارها (ی بد) کسب کرده به ضرر خود کسب كرده است.(286بقره)

331-لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ -هر کس آنچه از کارها (ی نيك) انجام دهد به سود خود انجام داده و آنچه از كارها (ی بد) کسب کرده به ضرر خود کسب كرده است.(286بقره)

332- اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا – خدای یکتاست که جز او خدایی نیست (2آل عمران)

333-هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ – زنده و پاینده ابدی است﴿2 آل عمران﴾

334- نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنْزَلَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ – آن خدایی که قرآن را به راستی بر تو فرستاد که تصدیق کننده کتب آسمانی قبل از خود است و (پیش از قرآن) تورات و انجیل را فرستاد،﴿۳ آل عمران﴾*قرآن

335- مِنْ قَبْلُ هُدًى لِلنَّاسِ وَأَنْزَلَ الْفُرْقَانَ- برای هدایت مردم، و نیز کتاب جدا کننده میان حق و باطل (یعنی قرآن) را فرستاد. (4 آل عمران)*قرآن

336-إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ -همانا آنان که به آیات خدا کافر شدند بر آنها عذاب سختی است. (4 آل عمران)

337-وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ – و خدا مقتدر و کیفر کننده ستمکاران است. (4 آل عمران)

338- إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ – همانا چیزی در آسمان و زمین از خدا پنهان نیست.(5 آل عمران)

339- هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاءُ – خداست آن که صورت شما را در رحم مادران می‌نگارد هر گونه اراده کند.(6 آل عمران)

340-لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ –خدایی جز آن ذات یکتا نیست که (به هر چیز) توانا و داناست.(6 آل عمران)

341- هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ –اوست خدایی که قرآن را بر تو فرستاد که برخی از آن کتاب آیات محکم است که اصل و مرجع سایر آیات کتاب خداست و برخی دیگر متشابه است. (7 آل عمران) *قرآن

342-فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ – و آنان که در دلشان میل به باطل است از پی متشابه رفته تا به تأویل کردن آن در دین راه شبهه و فتنه‌گری پدید آرند. در صورتی که تأویل آن را کسی جز خداوند نداند (7 آل عمران)

343-وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا- و کسانی که در علم استوارند می گویند ما به همه کتاب گرویدیم که همه از جانب پروردگارآمده است. (7 آل عمران)

344-وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَاب-و به این (دانش) تنها خردمندان آگاهند. (7 آل عمران)

345- رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَا رَيْبَ فِيهِ –پروردگارا، محققا تو تمام مردم را در روزی که هیچ شبهه در آن نیست جمع می سازی.(9 آل عمران)* معاد

346-إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ -هرگز خدا نقض وعده خویش نخواهد کرد.(9 آل عمران)

347- إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا وَأُولَئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ-در حقيقت كسانى كه كفر ورزيدند اموال و اولادشان چيزى [از عذاب خدا] را از آنان دور نخواهد كرد و آنان خود هيزم دوزخند.(10 آل عمران)

348- كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ – این گروه هم به مانند فرعونیان و پیشینیان (کافر کیش)، آیات ما را تکذیب کردند، خدا هم آنها را به کیفر گناهانشان مجازات کرد.(11 آل عمران)

349-وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ و خدا بدکاران را سخت به کیفر رساند.(11 آل عمران)

350- قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَى جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمِهَادُ – بگو به آنان که کافر شدند که به زودی مغلوب شوید و به جهنّم محشور گردید که بسیار بد جایگاهی است.(12 آل عمران)

351- قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأُخْرَى كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصَارِ- تحقیقاً برای شما در دو گروهی که [در جنگ بدر] با هم رو به رو شدند، نشانه ای [از قدرت خدا و حقّانیّت نبوّت پیامبر] بود، گروهی در راه خدا می جنگیدند، و گروه دیگر کافر بودند، که اهل ایمان را به چشم خویش دو برابر می دیدند [به همین خاطر شکست خوردند] و خدا هر که را بخواهد با یاری خود تأیید می کند؛ مسلماً در این [واقعیت] عبرتی برای دارندگان بصیرت است.(13 آل عمران)

352-اللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشَاءُ-خدا هر که را بخواهد با یاری خود تأیید می کند.(13 آل عمران)

353- زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا- محبت و عشق به خواستنی ها [که عبارت است] از زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسبان نشاندار و چهارپایان و کشت و زراعت، برای مردم آراسته شده است؛ اینها کالای زندگیِ [زودگذرِ] دنیاست.(14آل عمران)

354-وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ- و خداست که بازگشت نیکو نزد اوست.(14 آل عمران)

355- قُلْ أَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ –(ای پیغمبر) بگو: می‌خواهید شما را آگاه گردانم به بهتر از اینها؟ برای آنان که تقوا پیشه کنند نزد خدا باغهای بهشتی است که در زیر درختان آن نهرها جاری است و در آن جاوید و متنّعم هستند و زنان پاکیزه و آراسته‌ای و (از همه بهتر) خشنودی خدا.(15 آل عمران)

356–وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ- و خداوند به حال بندگان بیناست.(15آل عمران)

357-الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنْفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ-آنان که صبر کنندگان و راستگویان و فرمانبرداران و انفاق کنندگان و استغفار کنندگان در سحرهایند.(17آل عمران)

358-شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ -خدا به یکتایی خود گواهی دهد که جز ذات اقدس او که نگهبان عدل و درستی است خدایی نیست، و فرشتگان و دانشمندان نیز به یکتایی او گواهی دهند.(18آل عمران)

359- لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ -نیست خدایی جز او که (بر همه چیز) توانا و داناست.(18آل عمران)

360-إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ-همانا دین (پسندیده) نزد خدا آیین اسلام است.(19آل عمران)

361-وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ -و اهل کتاب راه اختلاف نپیمودند مگر پس از آگاهی به حقّانیت آن، و این خلاف را از راه حسد در میان آوردند. (19آل عمران)

362-وَمَنْ يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ-و هر کس به آیات خدا کافر شود (بترسد که) محاسبه خدا زود خواهد بود. (19آل عمران)

363-فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ -پس اگر با تو (برای مخالفت با دین حقّ، به باطل) احتجاج کنند، بگو: من و پیروانم خود را تسلیم امر خدا نموده‌ایم. و بگو با اهل کتاب و با امّیان: آیا شما هم (چون حق پدیدار شود) تسلیم حق شده و ایمان آرید؟ و چنانچه ایمان آرند هدایت یافته‌اند و اگر (از حق) روی گردانند بر تو چیزی جز تبلیغ (دین خدا) نیست.(20آل عمران)

364- وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ -و خداوند به حال بندگان بیناست.(20آل عمران)

365-إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (21)أُولَئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ -کسانی که پیوسته به آیات خدا کفر می ورزند، و همواره پیامبران را به ناحق می کشند، و از مردم کسانی را که امر به عدالت می کنند به قتل می رسانند، پس آنان را به عذابی دردناک بشارت ده. آنان کسانی اند که اعمالشان در دنیا و آخرت تباه و بی اثر شده، و برای آنان هیچ یاوری نخواهد بود.  (21و22آل عمران)

366-أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ (23)ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ -آیا ننگریستی آنهایی را که بهره‌ای از کتاب داده‌اند که چون دعوت شوند تا کتاب خدا بر آنها حکم کند گروهی از آنان (از حکم حق) روی گردانند و از آن دوری گزینند؟  بدین سبب که گویند: ما را هرگز در آتش جز روزهایی چند عذاب نکنند. و این سخنان باطل که به دروغ بر خود بسته‌اند آنها را در دین خود مغرور گردانیده است.(23و24آل عمران)

367- فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لَا رَيْبَ فِيهِ-پس چگونه خواهد بود حال آنها هنگامی که جمع آوریم آنان را در روزی که هیچ شکّی در آن نیست؟ (25آل عمران)

368-وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ-و هر کس به تمام جزای اعمال خود خواهد رسید.(25آل عمران)

369-وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ-و به کسی ستم نخواهد شد.(25آل عمران)

370-قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ-بگو: خدایا! ای مالک همه موجودات! به هر که خواهی حکومت می دهی و از هر که خواهی حکومت را می ستانی.(26آل عمران)

371-وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ- و هر که را خواهی عزت می بخشی و هر که را خواهی خوار و بی مقدار می کنی. (26آل عمران)

372- بِيَدِكَ الْخَيْرُ- هر خیری به دست توست. (26آل عمران)

373-إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ- یقیناً تو بر هر کاری توانایی. (26آل عمران)

374-تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ -شب را در روز در می آوری و روز را در شب در می آوری.(27ال عمران)

375-وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ-و زنده را از مرده بیرون می آوری و مرده را از زنده بیرون می آوری. (27ال عمران)

376-وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ-و هر که را بخواهی بی حساب روزی می دهی. (27ال عمران)

377-لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً -مؤمنان نباید کافران را به جای اهل ایمان، سرپرست و دوست بگیرند؛ و هر کس چنین کند در هیچ پیوند و رابطه ای با خدا نیست، مگر آنکه بخواهید به سبب دفع خطری که متوجه شماست از آنان تقیّه کنید.(28آل عمران)

378- وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ-خدا شما را از [عذاب] خود بر حذر می دارد، و بازگشت [همه] به سوی خداست.(28آل عمران)

379-قُلْ إِنْ تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ- بگو: اگر آنچه [از نیّت های فاسد و افکار باطل] در سینه های شماست، پنهان دارید یا آشکار کنید، خدا آن را می داند. و نیز آنچه را در آسمان ها و آنچه را در زمین است، می داند.(29آل عمران)

380-وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ–و خدا بر هر چیز تواناست.(29ال عمران)

381-يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا -روزی که هر کس آنچه را از کار نیک انجام داده و آنچه را از کار زشت مرتکب شده حاضر شده می یابد، و آرزو می کند که ای کاش میان او و کارهای زشتش زمان دور و درازی فاصله بود.(30آل عمران)

382-وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ -و خدا شما را از [عذاب] خود برحذر می دارد. (30آل عمران)

383-وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ-و خدا به بندگان مهربان است. (30آل عمران)

384-قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ-بگو (ای پیغمبر): اگر خدا را دوست می‌دارید مرا پیروی کنید تا خدا شما را دوست دارد و گناه شما را ببخشد، و خدا آمرزنده و مهربان است.(31آل عمران)

385-قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ -بگو: فرمان خدا و رسول را اطاعت کنید و اگر (از آنان) روی گردانید (و کافر شوید) همانا خدا هرگز کافران را دوست ندارد.(32آل عمران)

386-إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ-به حقیقت خدا آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برگزید.(33آل عمران)

387-ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ-فرزندانی هستند برخی از نسل برخی دیگر، و خدا (به اقوال و احوال همه) شنوا و داناست.(34آل عمران)

388-إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ-آن گاه که زن عمران گفت: پروردگارا، من عهد کردم فرزندی که در رحم دارم از فرزندی خود در راه خدمت تو آزاد گردانم، این عهد من بپذیر که تویی شنوا و آگاه.(35آل عمران)

389-فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ –زمانی که او را زایید، گفت: پروردگارا! من او را دختر زاییدم. و خدا به آنچه او زایید داناتر بود؛ و آن پسر [که زاییدن او را آرزو داشت، در کرامت، عظمت، ارزش و شخصیت] مانند این دختر نیست؛ [پس در مقام نام گذاریش گفت:] البته من نامش را «مریم» نهادم، و او و فرزندانش را از خطرات مهلک و وسوسه های بنیان برانداز شیطان رانده شده به پناه تو می آورم.(36آل عمران)

390-فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ- پس پرودگارش او را به صورت نیکویی پذیرفت، و به طرز نیکویی نشو و نما داد، و زکریا را کفیلِ [رشد و تربیت معنوی] او قرار داد. هر زمان که زکریا در محراب [عبادت] بر او وارد می شد، رزق ویژه ای نزدش می یافت. [روزی در کمال شگفتی] گفت: ای مریم! این رزق ویژه برای تو از کجاست؟! گفت: از سوی خداست(37آل عمران)

391- إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ –یقیناً خدا هر کس را بخواهد، رزق بی حساب می دهد.(37آل عمران)

392-إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ – همانا تویی اجابت کننده دعا.(38آل عمران)

393- اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ- خداوند هر كاري را بخواهد انجام مي‏دهد.(40آل عمران)

394- وَاذْكُرْ رَبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ- و پیوسته به یاد خدا باش و (او را) در صبحگاه و شبانگاه تسبیح گوی. ﴿۴۱آل عمران﴾

395- اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ- فرمانبردار خدا باش و نماز را با اهل طاعت به جای آر(43آل عمران)

396- إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ – چون مشیّت او به چیزی قرار گیرد، به محض اینکه گوید «موجود باش»، همان دم موجود می‌شود ﴿۴۷آل عمران﴾

397- إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ- همانا خداست پروردگار من و شما، او را بپرستید، که همین است راه راست.(51آل عمران)

398- وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ-و مکر کردند و خدا هم در مقابل با آنها مکر کرد، و خدا از همه بهتر تواند مکر کرد.(54آل عمران)

399- وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ- اما آنان که ایمان آورده و نیکوکار شدند، خدا اجر تمام و کامل به آنها عطا کند، و خدا هرگز ستمکاران را دوست نمی‌دارد.(57آل عمران)

400- الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ- سخن حق همان است که از جانب خدا به تو رسید، مبادا هیچ گاه در آن شکّ کنی.(61آل عمران)

401-آیه مباهله: فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ- پس هر کس با تو (درباره عیسی) در مقام مجادله برآید بعد از آنکه به احوال او آگاهی یافتی، بگو: بیایید ما و شما فرزندان و زنان و کسانی را که به منزله خودمان هستند بخوانیم، سپس به مباهله برخیزیم (در حق یکدیگر نفرین کنیم) تا دروغگویان (و کافران) را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازیم. ﴿۶۱آل عمران﴾.

402- وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ- و یقیناً خداست که توانای شکست ناپذیر و حکیم است.(62آل عمران)
403- فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ- پس اگر روی از حق بگردانند (باید بترسند که) خدا از (کردار) مفسدان آگاه است.﴿۶۳آل عمران﴾

404- وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ- و خدا دوستدار و سرپرست مؤمنان است.(68آل عمران)

405- إِنَّ الْهُدَى هُدَى اللَّهِ- راه سعادت آن است که خدا بنماید.(73آل عمران)

406- قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ- بگو: فضل و رحمت به دست خداست، به هر که خواهد عطا کند.(73 آل عمران)

407- يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ- رحمت‏ خود را به هر كس كه بخواهد مخصوص مى‏ گرداند و خداوند داراى بخشش بزرگ است.(74آل عمران)

408- مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ- كسي كه به پيمان خود وفا كند و پرهيزگاري پيشه نمايد، (خدا او را دوست مي‏دارد، زيرا) خداوند پرهيزكاران را دوست دارد.(76آل عمران)

409- قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ(84) وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ ﴿۸۵﴾– بگو: ما به خدای عالم و شریعت و کتابی که به خود ما نازل شده و آنچه به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و فرزندانش نازل شده و آنچه به موسی و عیسی و پیغمبران دیگر از جانب پروردگارشان داده شده (به همه ایمان آورده‌ایم) فرقی میان هیچ یک از پیغمبران نگذاریم و ما مطیع فرمان خداییم. هر کس غیر از اسلام دینی اختیار کند هرگز از وی پذیرفته نیست، و او در آخرت از زیانکاران است. ﴿ ۸۴و85آل عمران﴾

410- وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ- و خدا گروه ستمکاران را هدایت نمی کند. ﴿۸۶آل عمران﴾

411- أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ- کیفر آن گروه کافر این است که خدا و فرشتگان و همه مردمان بر آنان لعنت کنند.(88آل عمران)

412- إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ- همانا آنان که بعد از ایمان کافر شدند و بر کفر خود افزودند، هرگز توبه آنها پذیرفته نشود، و همانا گمراهان هم آنان خواهند بود.(91آل عمران)

413- لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ- شما هرگز به مقام نیکوکاران و خاصان خدا نخواهید رسید مگر از آنچه دوست می‌دارید و محبوب شماست در راه خدا انفاق کنید، و آنچه انفاق کنید خدا بر آن آگاه است.(92آل عمران)

414- فَمَنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ- پس کسانی که بعد از این حجّت بر خدا دروغ بندند، البته ستمکاران هم آنها خواهند بود. ﴿۹۴آل عمران﴾

415- إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ- یقیناً نخستین خانه ای که برای [نیایش و عبادت] مردم نهاده شد، همان است که در مکه است، که پر برکت و وسیله هدایت برای جهانیان است.﴿۹۶آل عمران﴾

416- وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا- هر که وارد آن شود در امان است.(97آل عمران)

417- وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ- و براى خدا حج آن خانه بر عهده مردم است [البته بر] كسى كه بتواند به سوى آن راه يابد و هر كه كفر ورزد يقينا خداوند از جهانيان بى ‏نياز است﴿۹۷آل عمران﴾

418- لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ شَهِيدٌ عَلَى مَا تَعْمَلُونَ- چرا به آیات خدا کافر می‌شوید حال آنکه خدا گواه اعمال شماست؟(98آل عمران)

419- لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ – چرا اهل ایمان را از راه خدا باز می‌دارید و اهل ایمان را به راه باطل می‌خوانید در صورتی که (به زشتی این عمل) آگاهید؟(99آل عمران)

420- وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ- و خدا از کردار شما غافل نیست. ﴿۹۹آل عمران ﴾

421- إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ- اگر پیروی بسیاری از اهل کتاب کنید شما را بعد از ایمان به کفر بر می‌گردانند.(100آل عمران)

422- وَمَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ- و هر کس به دین خدا متمسّک شود محققا به راه مستقیم هدایت یافته است.﴿۱۰۱آل عمران﴾

423- اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ- از خدا بترسید چنانچه شایسته خدا ترس بودن است، و نمیرید جز به دین اسلام.(102آل عمران)

424- وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا- و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد.(103آل عمران)

425-وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَى شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا -و نعمت‏ خدا را بر خود ياد كنيد آنگاه كه دشمنان [يكديگر] بوديد پس ميان دلهاى شما الفت انداخت تا به لطف او برادران هم شديد و بر كنار پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد.(103آل عمران)

426- وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ- و بايد از ميان شما گروهى [مردم را] به نيكى دعوت كنند و به كار شايسته وادارند و از زشتى بازدارند و آنان همان رستگارانند. ﴿۱۰۴آل عمران﴾

427- وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِلْعَالَمِينَ- و خداوند هرگز اراده ستم به هیچ کس از مردم عالم نخواهد کرد.(108آل عمران)

428- وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ- و هر آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه ملک خداست و بازگشت همه امور (و موجودات) به سوی اوست. ﴿۱۰۹آل عمران﴾

429- لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ- هرگز (یهودان) به شما آسیب سخت نتوانند رسانید مگر آنکه شما را اندکی بیازارند، و اگر به کارزار شما آیند از جنگ خواهند گریخت و از آن پس هیچ وقت منصور نخواهند بود. ﴿۱۱۱آل عمران﴾

430-إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا – اگر شما صبر پیشه کنید و پرهیزکار باشید مکر و عداوت آنان آسیبی به شما نرساند.(120آل عمران)

431- إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ -همانا خدا بر آنچه می‌کنید محیط و آگاه است.(120آل عمران)

432- وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ- و مؤمنان باید فقط بر خدا توکل کنند.﴿۱۲۲آل عمران﴾

433- إِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ- اگر شکیبایی ورزید و پرهیزکاری کنید و دشمنان در همین لحظه، جوشان و خروشان بر شما بتازند، پروردگارتان شما را با پنج هزار فرشته نشان دار یاری می دهد. ﴿۱۲۵آل عمران﴾

434- وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ- و یاری و نصرت جز از سوی خدای توانای شکست ناپذیر و حکیم نیست.﴿۱۲۶آل عمران﴾

435- وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ- خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.(129آل عمران)

436- وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ-و از خدا و پیامبر فرمان برید تا مورد رحمت قرار گیرید.﴿۱۳۲آل عمران﴾

437- الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ- آنهایی که از مال خود در حال وسعت و تنگدستی انفاق کنند و خشم خود فرونشانند و از (بدیِ) مردم درگذرند، و خدا دوستدار نیکوکاران است. ﴿۱۳۴آل عمران﴾

438- وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ- و کیست جز خدا که گناه خلق را بیامرزد.(135آل عمران)

439- فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ- پس در اطراف زمین گردش کنید تا ببینید چگونه تکذیب‌کنندگانِ (وعده‌های خدا) هلاک شدند.﴿۱۳۷آل عمران﴾

440- هَذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ- این آیات حجت و بیانی است برای (عموم) مردم، و راهنما و پندی برای پرهیزکاران.﴿۱۳۸آل عمران﴾ * قرآن

441- وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاءَ -این روزگار را با (اختلاف احوال) میان خلایق می‌گردانیم تا خداوند مقام اهل ایمان را معلوم کند و از شما مؤمنان (آن را که ثابت است) گواهِ دیگران گیرد.﴿۱۴۰آل عمران﴾

442- وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ- و خدا ستمكاران را دوست ندارد. ﴿۱۴۰آل عمران﴾

443- وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ- و یقیناً خدا سپاس گزاران را پاداش می دهد. ﴿۱۴۴آل عمران﴾

444- وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا- و هر که برای متاع دنیا کوشش کند از دنیا بهره‌مندش کنیم.(145آل عمران)

445-وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا- و هر که ثواب آخرت خواهد از نعمت آخرت برخوردارش گردانیم. ﴿۱۴۵آل عمران﴾

446- فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا –آنها هيچگاه در برابر آنچه در راه خدا به آنها مي‏رسيد سست نشدند، و ناتوان نگرديدند و تن به تسليم ندادند.﴿۱۴۶آل عمران﴾

447-وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ- و خداوند استقامت كنندگان را دوست دارد.﴿۱۴۶آل عمران﴾

448- وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ- وخداوند نيكوكاران را دوست دارد.(148آل عمران)

449- يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ – ای اهل ایمان، اگر پیروی کافران کنید شما را (از دین اسلام) باز به کفر برمی‌گردانند، آن‌گاه شما هم از زیانکاران خواهید گشت.﴿۱۴۹آل عمران﴾

450- بَلِ اللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ – (ای مسلمانان، کافران یار شما نیستند) بلکه خدا یار شماست و او بهترین یاری‌کنندگان است.﴿۱۵۰آل عمران﴾

451- سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا- به زودی در دل کافران بیم و هراس افکنیم، زیرا که آنان برای خدا چیزی را شریک قرار دادند که خدا اصلاً بر آن دلیلی فرو نفرستاده است.(151آل عمران)

452- وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ- و چه بد جايگاهي است جايگاه ستمكاران.﴿۱۵۱آل عمران﴾

453- وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ- و به حقیقت، خداوند صدق وعده خود را به شما نمود آن‌گاه که به فرمان خدا کافران را به خاک هلاک می‌افکندید.(152آل عمران)

454- وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ- و خدا بر مؤمنان دارای فضل است.﴿۱۵۲آل عمران﴾

455- وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ – و خدا به آنچه انجام می دهید، آگاه است.﴿۱۵۳آل عمران﴾

456- إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ- یقیناً اختیار همه امور به دست خداست.(154آل عمران)

457- لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ- اگر شما در خانه های خود هم بودید کسانی که کشته شدن بر آنان لازم و مقرّر شده بود، یقیناً به سوی خوابگاه های خود [در معرکه جهاد و جنگ] بیرون می آمدند.(154آل عمران)

458- وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ – و خدا به آنچه در سینه هاست، داناست.﴿۱۵۴آل عمران﴾

459- إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ -همانا خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.﴿۱۵۵آل عمران﴾

460- يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا- ای اهل ایمان! مانند کسانی نباشید که کفر ورزیدند.

461- وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ- و خداست كه زنده نگه مى‏دارد و مى‏ميراند.(156آل عمران)

462-وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ – و خدا به آنچه انجام می دهید، بیناست.﴿۱۵۶آل عمران﴾

463- لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ- به سوی خدا محشور خواهید شد. ﴿۱۵۸آل عمران﴾

464- فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ- [ای پیامبر!] پس به مهر و رحمتی از سوی خدا با آنان نرم خوی شدی، و اگر درشت خوی و سخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می شدند.(159آل عمران)

465-فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ -پس چون تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن. (159آل عمران)

466-إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ -همانا خدا توکل کنندگان را دوست دارد. (159آل عمران)

467- إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ- اگر خدا شما را یاری کند، هیچ کس بر شما چیره و غالب نخواهد شد.(160آل عمران)

468-وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ- و اگر (خدا) شما را واگذارد، چه کسی بعد از او شما را یاری خواهد داد.(160آل عمران)

469-وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ – و مؤمنان باید فقط بر خدا توکل کنند.﴿۱۶۰آل عمران﴾

470- وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ – و هر که خیانت کند، روز قیامت با آنچه در آن خیانت کرده بیاید.(161آل عمران)

471-ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ- سپس به هر کس آنچه را مرتکب شده به طور کامل می دهند، و آنان مورد ستم قرار نمی گیرند.﴿۱۶۱آل عمران﴾

472-أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللَّهِ كَمَنْ بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ- آیا کسی که (به ایمان) در راه رضای خدا قدم بردارد مانند کسی است که (به کفر) راه غضب خدا پیماید؟ ﴿۱۶۲آل عمران﴾

473-هُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ اللَّهِ – این دو گروه را (به مراتب ایمان و کفر) نزد خدا درجات (مختلفه) است.(163آل عمران)

474-وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ -و خدا به هر چه می‌کنند بیناست.﴿۱۶۳آل عمران﴾

475-يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ–بر آنها آیات او را تلاوت می‌کند و آنان را پاک می‌گرداند و به آنها علم کتاب (احکام شریعت) و حقایق حکمت می‌آموزد.(164آل عمران) کار پیامبران

476-هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ-از ناحیه خود شماست.(165آل عمران)

477-إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ -همانا خدا به هر چيزى تواناست.﴿۱۶۵آل عمران﴾

478-وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا-بیایید در راه خدا بجنگید یا دفاع کنید.(167آل عمران)

479-يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ-به زبانشان چیزی را می گویند که در دل هایشان نیست.(167آل عمران)

480-وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ-و خدا بر آنچه پنهان می‌دارند آگاه‌تر از خود آنهاست.﴿۱۶۷آل عمران﴾

481-قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ-بگو اگر راست مى‏ گوييد مرگ را از خودتان دور كنيد. ﴿۱۶۸ال عمران﴾

482-أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ-که نه بیمی بر آنان است ونه اندوهگین می شوند. ﴿۱۷۰آل عمران﴾

483-يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ-دلشادند به نعمت و فضل خدا.(171آل عمران)

484-وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ-و همانا خدا پاداش مؤمنان را تباه نمی کند. ﴿۱۷۱ال عمران﴾

485-لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ-از آنها هر کس نیکوکار و پرهیزکار شد اجر عظیم خواهد یافت.﴿۱۷۲آل عمران﴾

486-حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ-تنها خدا ما را کفایت کند و او نیکو وکیل و کارسازی است.﴿۱۷۳آل عمران﴾

487-وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ-و خدا صاحب فضل و رحمتی بزرگ است.﴿۱۷۴آل عمران﴾

488-إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ-تنها این شیطان است که می‌ترساند دوستداران خود را.(175آل عمران)

489-فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ- از آنان نترسید و از من بترسید پس اگر مؤمن هستید. ﴿۱۷۵آل عمران﴾

490-وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ-تو اندوهناک مباش که گروهی به راه کفر می‌شتابند.(176آل عمران)

491-إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا-آنها هرگز زیانی به خدا نرسانند.(176آل عمران)

492-يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ-و خدا می‌خواهد آنها را در آخرت هیچ نصیبی ندهد.(176آل عمران)

493-وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ-و خدا می‌خواهد آنها را در آخرت هیچ نصیبی ندهد.﴿۱۷۶آل عمران﴾

494-وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ-آنان که به راه کفر رفتند گمان نکنند که مهلتی که ما به آنها می‌دهیم به حال آنان بهتر خواهد بود.(178آل عمران)

495-وَلَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ-و آنان را عذابی خوارکننده است.﴿۱۷۸آل عمران﴾

496-وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ-و خدا همه شما را از سرّ غیب آگاه نسازد.(179آل عمران)

497-وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ -و هر گاه ایمان آرید و پرهیزکار شوید اجر عظیم خواهید یافت.﴿۱۷۹آل عمران﴾

498- وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ- آنان که بخل نموده و از مالی که خدا از فضل خویش به آنها داده حقوق فقیران را ادا نمی‌کنند گمان نکنند این بخل به نفع آنها خواهد بود بلکه به ضرر آنهاست.(180آل عمران)

499-سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ- به زودی آنچه به آن بخل ورزیدند در روز قیامت طوق گردنشان می شود.(180آل عمران)

500-وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ – و ميراث آسمانها و زمين از آن خداوند است.(180آل عمران)

501-وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ- و خدا به آنچه مى‏كنيد آگاه است‏.﴿۱۸۰آل عمران﴾

502- ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ- این (عذاب) به خاطر کارهایی است که به دست خود پیش فرستادید.(182آل عمران)

503-وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ-و خدا هرگز در حق بندگان ستم نخواهد کرد.﴿۱۸۲آل عمران﴾

504- كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ- هر جاندارى چشنده [طعم] مرگ است.(185آل عمران)

505-وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ- و محققاً روز قیامت همه شما به مزد اعمال خود کاملاً خواهید رسید.(185آل عمران)

506-فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ – س هر کس را از آتش جهنم دور دارند و به بهشت ابدی درآرند چنین کس سعادت ابد یافت.(185آل عمران)

507-وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ – زندگی دنیا جز متاعی فریبنده نیست.﴿۱۸۵آل عمران﴾

508- لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ- محققاً شما را در مال و جان آزمایش خواهند کرد.(186آل عمران)

509- وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ- و اگر صبر پیشه کرده و پرهیزکار شوید (البته ظفر یابید) که ثبات و تقوا سبب قوت اراده در کارهاست.﴿۱۸۶آل عمران﴾

510- لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ-حقایق کتاب آسمانی را برای مردم بیان کنید و کتمان مکنید.(187آل عمران)

511- لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ- (ای پیغمبر) مپندار آنهایی که به کردار زشت خود شادمانند و دوست دارند که مردم به اوصاف پسندیده‌ای که هیچ در آنها نیست آنها را ستایش کنند، البته گمان مدار که از عذاب خدا رهایی دارند، که آنها را عذابی دردناک خواهد بود.﴿۱۸۸آل عمران﴾

512- وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ- و مالکیّت و فرمانروایی آسمان ها و زمین فقط در سیطره خداست.(189آل عمران)

513-وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ – و خدا بر هر کاری تواناست.(۱۸۹آل عمران﴾

514-إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ– محققا در خلقت آسمانها و زمین و رفت و آمد شب و روز دلائل روشنی است برای خردمندان عالم.﴿۱۹۰آل عمران﴾

515-الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ- آنها که در هر حالت، ایستاده و نشسته و خفته خدا را یاد کنند.﴿۱۹۱آل عمران﴾

516-وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ – و دائم در خلقت آسمان و زمین بیندیشند. ﴿۱۹۱آل عمران﴾

517-رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا- پروردگارا، تو این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای.﴿۱۹۱آل عمران﴾

518-سُبْحَانَكَ- پاک و منزهی.﴿۱۹۱آل عمران﴾

519- رَبَّنَا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ-ای پروردگار ما، هر که را در آتش افکنی او را سخت خوار کرده‌ای.(192آل عمران)

520-وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ-و ستمکاران هیچ یاوری ندارند.﴿۱۹۲آل عمران﴾

521- رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا-پروردگارا، ما صدای منادیی که خلق را به ایمان فرا می‌خواند که به پروردگارتان ایمان آورید، شنیدیم و ایمان آوردیم.(193آل عمران)

522-إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ – زیرا تو خلف وعده نمی کنی.﴿۱۹۴آل عمران﴾

523-أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى -که البته من (که پروردگارم) عمل هیچ کس از مرد و زن را بی‌مزد نگذارم.(195آل عمران)

524- بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ-زیرا شما از یکدیگرید (و همه در نظر من یکسانید).(195آل عمران)

525-فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ- پس آنان که از وطن خود هجرت نمودند و از دیار خویش بیرون رانده شدند و در راه من رنج کشیدند و جهاد کرده و کشته شدند همانا بدیهای آنان را بپوشانم و آنها را به بهشتهایی درآورم که زیر درختانش نهرها جاری است.﴿۱۹۵آل عمران﴾

 526-ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ -این پاداشی است از جانب خدا.﴿۱۹۵آل عمران﴾

527-وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ-و نزد خدا است پاداش نیکو.﴿۱۹۵آل عمران﴾

528- لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ- كه گناهان آنها را مي‏بخشم.(195آل عمران)

529- لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ(196) مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ (197)- (دنیا) تو را نفریبد چون بینی که کافران در شهرها به راحتی می‌گردند، این متاعی اندک است و پس از این جهان منزلگاه آنان جهنم است.﴿۱۹۶و197آل عمران﴾

530-وَبِئْسَ الْمِهَادُ- و بد آرامگاهی است.﴿۱۹۷آل عمران﴾

531- لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ- لیکن آنان که خداترس و با تقوایند منزلگاهشان بهشت‌هایی است که در زیر درختانش نهرها جاری است و در آن جاودانند، در حالتی که خدا بر آنها خوان احسان خود گسترده.(198آل عمران)

532-وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرَارِ- و آنچه نزد خداست برای نیکان بهتر است.﴿۱۹۸آل عمران﴾

533- وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ -همانا برخی از اهل کتاب کسانی‌اند که به خدا و کتاب آسمانی شما و کتاب آسمانی خودشان ایمان آورند.(199آل عمران)

534-خَاشِعِينَ لِلَّهِ -در حالی که مطیع فرمان خدا بودند.(199آل عمران)

535-لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا- و آیات خدا را به بهای اندک نفروشند.(199آل عمران)

536-أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ- آن طایفه را نزد خدا پاداش نیکوست.(199آل عمران)

537-إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ- البته خدا حساب خلق را سریع و آسان خواهد رسید.﴿۱۹۹﴾